پرش به محتوای اصلی

«عینیت دستاوردهای صنعتی مانع از توجه به ابعاد فرهنگی شده است»

در یادداشت روزی با عنوان «کی فرهنگ سازی می‌کنیم؟» برای حل مشکل نصب آنتن BTS و مشکلاتی از این قبیل که هر روز با آنها مواجه هستیم بر نیاز مبرم جامعه امروز به فرهنگ سازی در زمینه ورود تکنولوژی و صنعت به کشورمان تاکید شد.
اما مسائلی نظیراینکه  چرا امروزه بر اصل فرهنگ سازی تا این اندازه پرداخته می‌شود و چگونه می‌توان فرهنگ‌سازی کرد، مواردی بود که جای خالی آن احساس می شد.
در درجه اول برای توضیح این مساله بهتر است به ارتباط بین مفهوم صنعت و فرهنگ بپردازیم که هر دو از دستآوردهای انسانی و بشری هستند.
می دانیم که تولید صنعت در قیاس با تولید فرهنگ، عینی تر است یعنی ما دستاوردهای  صنعتی را به صورت مشخص‌تر و با عینیت بیشتری می بینیم تا دستآوردهای فرهنگی را.
محکم ترین دلیل آن نیز غالب بودن بعد مادی در حوزه صنعت است، شاید به همین سبب است که گاهی ما بر دستآوردهای صنعتی بیش از فرهنگ سازی توجه می‌کنیم.
این در حالی است که به اعتقاد جامعه شناسان دو حوزه صنعت و فرهنگ در ارتباط و تعامل با یکدیگر هستند؛ بدین معنا که بدون اصلاح فرهنگی و بدون داشتن یک فرهنگ بالنده و فرهنگی که از غنای لازم برخوردار باشد، دسترسی به صنعت میسر نخواهد بود، اما نباید فراموش کرد، همین صنعت هرگاه  بوجود می‌آید، به نوعی به فرهنگ شکل داده و فرهنگ را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد و در آن دگرگونی ایجاد می‌کند.
تجربه جوامع صنعتی و فراصنعتی نشان می‌دهد که آنان قبل از رسیدن  به  مرحله صنعتی شدن یک نوع حرکت فرهنگی آغاز کردند وبروز یک انقلاب فرهنگی بود که باعث شد تحولات فرهنگی روند صنعتی شدن را سرعت بخشد.

در این راستا قابلیت‌های فرهنگی که یک جامعه از آن برخوردار است نقش بسزایی در روند رشد تکنولوژی در جامعه را دارد به طوری که در جامعه‌ای که اعتقاد بر آن است که همه مواهب طبیعی دست‌وپاگیر و مانع رشد و تعالی انسان هستند و دسترسی به طبیعت و امکانات موجود در آن امری مذموم شمرده می‌شود؛ باعث دور شدن ابتکار از این جامعه شده و افراد را به صورت تداومی تشویق می‌کند که در حالت یکنواختی زندگی کنند.
بر عکس این قضیه نیز جامعه‌ای است که جهان بینی غالب آن بر استفاده از طبیعت و بهره گیری از منابع و فرصتهای موجود را تشویق می‌کند به طوری که افراد این جامعه تلاش خواهند نمود تا دستاوردهایی بوجود آورند و با استفاده از این دستاوردها تحولاتی ایجاد می نمایند.
اما به اعتقاد بسیاری از تحلیل گران مسائل اجتماعی ایران، فرهنگ سازی حلقه گمشده ای از ورود تکنولوژی در جامعه ماست.
آنان می‌گویند که فرهنگ سازی قبل از ورود تکنولوژی بحثی است که هیچ گاه مورد توجه کارگزاران در کشور ما قرار نگرفته و در این راستا همواره زمان،  انرژی و پتانسل فکری  و عملی جامعه به هدر رفته است.
اما فرهنگ سازی در جامعه ما بر عهده کیست؟ و چه ارگانی این وظیفه سنگین را بر دوش دارد؟
علاوه بر رسانه ها هر ارگانی خود موظف است نسبت به اطلاع رسانی دقیق در خصوص حوزه‌ی مسوولیت خود عمل کند.
سارا کروبی - کارشناس واحد خبر روابط عمومی وزارت ارتبطات و فناوری اطلاعات
 

(چهارشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۸۵) ۱۰:۲۵
ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید